Badania i newsy

DeepGreen planuje centra danych w siedliskach wielorybów

DeepGreen proponuje dwie podwodne serwerownie zasilane energią pływów. Projekty w Alasce i Maine budzą sprzeciw ze względu na zagrożone populacje wielorybów.

Redakcja Zespół redakcyjny 5 min czytania
Podwodne moduły centrum danych umieszczone na dnie morskim
Zdjęcie: Francesco Ungaro / Pexels (pexels.com/photo/bubbles-underwater-13211923)

Czego się dowiesz

  • Jaką moc i liczbę modułów przewidują projekty w Cook Inlet i Zatoce Maine
  • Dlaczego DeepGreen chce połączyć podwodne serwerownie z turbinami pływowymi
  • Które zagrożone populacje wielorybów mogą znaleźć się w zasięgu inwestycji
  • Dlaczego wcześniejsze pilotaże nie wystarczają do oceny wpływu projektów
  • Na jakim etapie znajdują się procedury prowadzone przez FERC

DeepGreen Holdings chce zbudować dwa podwodne centra danych w Cook Inlet na Alasce oraz w Zatoce Maine. Obie instalacje mają korzystać z energii pływów, ale ich planowane lokalizacje pokrywają się z obszarami ważnymi dla dwóch zagrożonych populacji wielorybów. Projekty pozostają na etapie formalności, a budowa nie ruszyła. Skala propozycji sprawia, że wcześniejsze pilotaże podwodnych serwerowni nie dają wystarczającej podstawy do oceny wpływu na lokalne ekosystemy.

Jak mają wyglądać centra danych DeepGreen

Wcześniej w 2026 roku DeepGreen złożyła do Federal Energy Regulatory Commission, FERC, wniosek o wstępne pozwolenie. Firma przedstawiła dwa projekty, które łączą podwodne moduły obliczeniowe z turbinami wykorzystującymi pływy. Lokalna produkcja energii ma zasilać przede wszystkim infrastrukturę centrum danych.

  • Cook Inlet na Alasce: 66 modułów typu pod, od 330 do 350 turbin pływowych i zakładana moc 100 megawatów. Większość tej energii miałaby trafiać do podwodnego centrum danych.
  • Zatoka Maine: 50 turbin pływowych o łącznej mocy 51 megawatów, które miałyby zasilać zespół podwodnych modułów obliczeniowych.

Projekt w Maine byłby mniejszy pod względem liczby turbin i mocy. Materiał źródłowy nie podaje jednak liczby planowanych tam modułów, ich wymiarów ani rodzaju zainstalowanego sprzętu obliczeniowego. Nie wiadomo więc, jak obie lokalizacje porównywałyby się pod względem rzeczywistej mocy IT.

DeepGreen nie ujawniła także budżetu inwestycji, kosztów eksploatacji ani harmonogramu uzyskiwania kolejnych zgód. Firma nie deklaruje obecnie szybkiego rozpoczęcia prac. Przedstawione parametry opisują zatem propozycję, a nie zatwierdzoną instalację gotową do realizacji.

Dlaczego serwery miałyby pracować pod wodą

Za umieszczaniem centrów danych pod wodą przemawia możliwość wykorzystania otoczenia do odprowadzania ciepła. Woda morska pomaga rozpraszać energię cieplną, co może ograniczać część oddziaływań związanych z chłodzeniem. Dotychczasowe projekty pilotażowe pokazały, że taka infrastruktura może działać niezawodnie bez istotnych problemów z przegrzewaniem.

W projektach DeepGreen dochodzi do tego produkcja energii przez turbiny pływowe. Instalacja w Cook Inlet ma osiągać 100 megawatów, natomiast projekt w Zatoce Maine 51 megawatów. Źródło nie wyjaśnia, czy i w jaki sposób nadwyżki energii trafiałyby do innych odbiorców.

Nie podano również parametrów temperatury, zapotrzebowania systemów chłodzenia ani wyników modelowania cieplnego dla obu akwenów. Dostępne informacje pozwalają więc opisać ogólną zasadę działania, ale nie umożliwiają porównania efektywności projektów z tradycyjnym centrum danych na lądzie.

Jak projekty mogą wpłynąć na wieloryby

Cook Inlet zamieszkuje genetycznie odizolowana populacja białuch licząca około 300 osobników. Zatoka Maine jest z kolei żerowiskiem wali biskajskich z północnego Atlantyku, określanych po angielsku jako North Atlantic right whales. Populacja istotna dla tego projektu liczy mniej niż 400 osobników.

Wieloryby wykorzystują echolokację do poruszania się pod wodą, zdobywania pożywienia i komunikacji. Infrastruktura proponowana przez DeepGreen mogłaby zmieniać ich otoczenie zarówno podczas budowy, jak i późniejszej pracy centrów danych. Materiał nie podaje jednak zmierzonych poziomów oddziaływania ani wyników badań wykonanych w planowanych lokalizacjach.

Arial Brewer, badaczka białuch związana z University of Washington i National Oceanic and Atmospheric Administration, wskazuje na możliwość wystąpienia stresu u płochliwych zwierząt. Ich reakcje mogą przyjmować różne i trudne do przewidzenia formy. Utrudnia to ocenę ryzyka wyłącznie na podstawie technicznych parametrów przyszłej instalacji.

Sprzeciw wobec projektów zgłosiły również lokalne społeczności. Źródło nie wymienia organizacji ani szczegółowych argumentów przedstawionych przez mieszkańców. Wiadomo natomiast, że kwestie środowiskowe nie są jedynym elementem, który wymaga dodatkowej dokumentacji przed dalszym rozpatrywaniem propozycji.

Czego dowodzą wcześniejsze podwodne instalacje

Najczęściej przywoływanym przykładem jest Microsoft Project Natick. Ten projekt pilotażowy pokazał, że centrum danych może prowadzić stabilne operacje obliczeniowe pod wodą bez poważnych problemów z odprowadzaniem ciepła. Stanowi to potwierdzenie technicznej wykonalności koncepcji, ale nie rozstrzyga o wpływie większych instalacji na zwierzęta i całe ekosystemy.

Według materiału znane są obecnie tylko dwa działające podwodne centra danych. Oba znajdują się na wodach należących do Chin. Planowane obiekty w Stanach Zjednoczonych byłyby od nich wyraźnie większe, a projekt DeepGreen nie ma bezpośredniego odpowiednika pod względem skali i obszaru możliwego oddziaływania.

Brak podobnych inwestycji oznacza niewielką ilość porównywalnych danych środowiskowych. Wyniki mniejszych pilotaży odpowiadają przede wszystkim na pytanie, czy sprzęt może działać pod wodą. Nie dają natomiast wystarczającej odpowiedzi na pytanie, jak setki turbin i dziesiątki modułów wpłyną na konkretne populacje wielorybów.

Na jakim etapie są procedury i przygotowania

Według stanu opisanego 29 października 2026 roku budowa nie rozpoczęła się. Celeste Miller z FERC podkreśliła, że wstępne pozwolenie nie upoważnia do realizacji projektu. Złożenie wniosku nie oznacza więc, że DeepGreen może instalować turbiny ani moduły centrum danych.

FERC nakazała również firmie zmianę pierwotnego wniosku. Przekazana dokumentacja nie zawierała wystarczających informacji dotyczących rdzennych plemion historycznie związanych z obszarami objętymi projektami. Źródło nie podaje, kiedy uzupełniony wniosek miałby trafić do komisji ani jakie kolejne decyzje będą wymagane.

Louis Wolfson, deweloper nieruchomości stojący za DeepGreen, poinformował, że firma nie planuje obecnie natychmiastowego rozpoczęcia budowy. Zadeklarował gotowość do spełnienia wymagań chroniących lokalne środowisko. Sprzęt miałby zostać rozmieszczony wyłącznie wtedy, gdy jego praca zmieści się z odpowiednim zapasem w federalnych progach ochrony ssaków morskich.

Dla firm w Polsce ten przypadek pokazuje, że techniczna wykonalność podwodnej infrastruktury nie zastępuje analiz środowiskowych i procedur administracyjnych. Przy projektowaniu centrów danych opartych na nietypowym chłodzeniu lub lokalnych źródłach energii kwestie pozwoleń trzeba uwzględnić przed ustaleniem terminu inwestycji.

Czy ten artykuł był pomocny?

Jeden głos na artykuł. Możesz go zmienić albo wycofać ponownym kliknięciem - Twój wybór zapamiętujemy w tej przeglądarce.

Redakcja

Zespół redakcyjny portalu. Piszemy i redagujemy teksty, weryfikujemy zgłoszenia od autorów i pilnujemy, żeby definicje w słowniku były aktualne.

Wszystkie artykuły autora →

Senior data scientist w 2026 roku: wymagania firm

Analizy ofert z USA pokazują, że senior data scientist odpowiada już nie tylko za modele. Firmy oczekują wdrożeń produkcyjnych, znajomości GenAI, chmury i komunikacji z biznesem.

Redakcja 5 min czytania

Claude Fable 5.2 i Mythos 5.2: ceny, dostęp i testy

Anthropic rozdziela możliwości jednego bazowego modelu między szeroko dostępny Fable 5.2 i kontrolowany Mythos 5.2. Analizujemy ceny, dostęp oraz eksperymenty z kodem i matematyką.